Śś. Siedmiu Braci Męczenników oraz śś. Rufina i Sekunda

Siedmiu braci było prawdopodobnie synami św. Felicyty. Byli to: święci Aleksander, Witalis i Marcjalis, św. January, święci Feliks i Filip oraz św. Sylwan lub Sylwan. Najwcześniejsza lista rzymskich świąt męczenników, znana jako „Depositio Martyrum”, pochodząca z czasów papieża Liberiusza, już w połowie IV wieku wspomina o tych siedmiu męczennikach, których czczono 10 lipca w czterech różnych katakumbach, w których spoczywały ich ciała.

Święte Rufina i Sekunda były rodzonymi siostrami żyjącymi w II wieku, które po nawróceniu się na wiarę chrześcijańską złożyły śluby czystości. Miały być także zaręczone z dwoma Rzymianami. Gdy ci odeszli od wiary, siostry opuściły ich i postanowiły wyjechać z Rzymu. Ktoś jednak doniósł na nie do prefekta Juniusza Donata, który kazał je schwytać, a następnie skazał na śmierć. Po długich męczarniach, święte Rufina i Sekunda oddały życie za Chrystusa. Jednej strzaskano głowę, a drugą ścięto. Ich ciała zostały złożone w Bazylice Laterańskiej obok kaplicy Chrztu świętego.